چرا روحانی مخالف آزادی سران فتنه است؟

بعد از انتخابات 92 و نشستن دکتر حسن روحانی بر صندلی پاستور نگاه برخی جریان های تندرو اصلاح طلب به رئیس جمهور منتخب مردم دوخته شد و زمزمه های امید در دل بعضیشان برای رسیدن دوباره به گفتمان براندازی زنده شد.

 اما رئیس جمهور منتخب از همان آغاز ریاست جمهوری با مواضع دقیق در برابر افراد زیاده خواه ایستادگی می کند.

در اینجا در سه مرحله به پاسخ این پرسش می پردازیم که چرا دکتر روحانی مخالف آزادی سران فتنه است.

 قسمت اول:

آقای روحانی در 25 تیر 92 با گفتن جمله ی " آنها که آماده ی بازگشت هستند راهشان را تسهیل کنیم ،چون توبه برای همه است" شاخصی برای آزادی سران فتنه مشخص می کند که خیلی از امیدها نا امید می شود.

و بعد از آن نیز موج های حمله از طرف اصلاح طلبان تندرو به سوی رئیس جمهور منتخب روانه می شود و انتظارات خود را آزادی سران فتنه مطرح می کنند.

البته که دکتر روحانی به برخی خواسته های آنها از جمله " منشورحقوق شهروندی" و  در آینده نیز "تدوین منشور حقوق دانشجویی" پاسخ مثبت داده است ولی با این وجود مورد قبول برخی اصلاح طلبان نبوده است.

همچنین برای مثال آقای حجاریان  اعتدال روحانی را متمایل به راست می داند.

مرحله دوم:

در کارنامه ی آقای روحانی برخود با فتنه 18 تیر 78 را می بینیم که چگونه ایشان با این افراد برخود می کند و در برابرشان موضع می گیرد. برای نمونه به بخشی از سخنان ایشان در تیرماه 78 توجه می کنیم:

"شما می‌دانید دشمن برای اینکه در مردم ایجاد یأس کند و در مردم ایجاد تردید نماید و برای آینده زمینه‌سازی کند، سنگ زیرین بنای انقلاب را مورد تهاجم قرار داد و با شکستن حرمت و تقدس ارزش‌های انقلابی، ارکان نظام و بویژه رکن رکین انقلاب یعنی حریم مقدس ولایت خواست راه را برای توطئه‌های بعدی آماده نماید. دشمنان خارجی و داخلی ما باید بدانند ملت ما هوشیار و در صحنه است. مسأله ولایت مسئله فرد نیست، مسئله شخص نیست، ولایت در کشور ما مظهر اسلامیت نظام و استقلال کشور است. مردم ما خوب می‌فهمند و درک می‌کنند دشمن از اسلامیت نظام و استقلال کشور عصبانی است...اهانت به مقام ولایت، اهانت به ملت است. اهانت به ایران است. اهانت به اسلام است. اهانت به مسلمانان است. اهانت به همه آزادگانی است که قلبشان برای ایران به عنوان ام‌القرای جهان اسلام می‌تپد، بنابراین این حرمت شکنی نه برای مردم ما و نه برای عاشقان انقلاب در سراسر جهان قابل تحمل نیست. گرچه آنهایی که به این عمل زشت دست زده‌اند، تعدادشان بسیار اندک است، اما در عین حال لبخند و تشویق استکبار جهانی و امیدهای نابخردانه‌ای که در آنها ایجاد کرد نشان می دهد که قدرتهای استکباری توسط مزدورانشان سنگ زیرین این بنا مورد هدف قرار داده‌اند ... در کدام کشور جهان، حرکت‌های آشوب‌طلبانه این چنین تحمل می‌شود اینها خیلی پست‌تر و حقیرتر از آن هستند که بخواهیم نسبت به آنها تعبیر حرکت براندازی را مطرح کنیم. در کجای دنیا و در کدام کشور و توسط کدام دولت، آشوب، تخریب و بر هم زدن نظم جامعه، تحمل می‌شود. مگر دولت مقتدر جمهوری اسلامی ایران مسئولین امنیتی نظام، این گونه حوادث را تحمل خواهند کرد. این صبر و متانت، در یکی دو روزه برای این بود که ماهیت این چند صد نفر اوباش به خوبی برای مردم ما روشن می‌شود و همه به خوبی بدانند اینها چه کسانی هستند و دارای چه ماهیتی هستند ...دیروز غروب دستور قاطع صادر شد تا هر گونه حرکت این عناصر فرصت طلب، هر کجا که باشد با شدت و با قاطعیت برخورد شود و سرکوب شوند.(تکبیر حضار) مردم ما شاهد خواهند بود که از امروز نیروی انتظامی، نیروی قهرمان بسیج حاضر در صحنه، با این عناصر فرصت‌طلب و آشوبگر - اگر جرات ادامه حرکت مذبوحانه داشته باشند- چه خواهند کرد.(تکبیر حضار)"..." بی‌تردید آنهایی که به آشوب و تخریب اموال عمومی و تعرض به نظام در این چند روز مشغول بوده‌اند، در دادگاه‌های صالحه ما محاکمه خواهند شد و طبق قوانین و مقررات به مجازات خواهند رسید.(تکبیر حضار) ... اولا آنچه که رادیوهای خارجی برای آتش زدن چند اتوبوس برای حمله به چند باجه و کیوسک تلفن، کف زدند و برای عربده‌کشی چند نفر شرور امید بسته‌اند. باید بدانند نظام ما و انقلاب ما یک انقلاب مردمی است، ریشه در اعماق جان مردم دارد مردم خود این انقلاب را به پیروزی رسانده‌اند."

مرحله سوم:

و از همه اینها مهم تر اینکه آقای دکتر روحانی به گفته ی خودشان حقوقدان هستند و به خوبی با قانون اساسی آشنایی دارند. ایشان به خوبی ماده 183 قانون اساسی در مورد حکم محاربه(ایجاد نا امنی و سلب آزادی مردم) و ماده 190 قانون مجازات اسلامی در مورد بغی (خروج علیه حاکم اسلامی توسط گروهی از مسلمانان) و ماده 508 قانون مجازات اسلامی را می دانند و نمی گذارند که بی قانونی در کشور جای قانون گرایی را بگیرد.

اگر قرار باشد طبق قانون با سران فتنه برخورد شود ،کمترین حکم برای آنها از منظر قانون اساسی اعدام است. اما عطوفت نظام جمهوری اسلامی در این باره باعث شده تا برخی افراد از این عطوفت سوء استفاده کنند و اقدامات خود در سال 88 را سرپوش بگذارند و به گفتن جملاتی مثل "از طلب سال 88 گذشتیم" بپردازند.