روزهای سکوت خواص...
در این بین انگار صداوسیما (که انصافا بعد از توافق لوزان خوب روشنگری کرد) مغلوب جشن های افرادی شده که هنوز متن جمع بندی توافق را یک بار هم نخوانده اند. مدام از این جشن ها گزارش نشان می دهد و شادی و شعف در سرتا پای مجریانش در ذوق می زند.
خواص هم که نشسته اند تا ببینند رهبری چه می گوید و مبادا آنها هزینه ای از خود کرده باشند.
غافل از اینکه رابطه ی امت و امام را نمی دانند.
نمی دانند امام از امت جلو نمی زند...
نمی دانند تا امت حرکت نکند امام هم نمی تواند حرکت کند...
نمی دانند خواص امت را حرکت می دهد...
نمی دانند اگر خواص روشنگری نکنند امام هم مجبور به پذیرش است...
نمی دانند در صفین چه گذشت...
نمی دانند آنجا هم امام نمی خواست مذاکره کند اما خواص(البته بودند خواصی همچون مالک اشتر ولی تعدادشان خیلی کم بود) بر او تحمیل کردند و مردم نیز قبول...
نمی دانند همان مردمی که امام را در جنگ یاری نکردند و مذاکره با معاویه را خواستار شدند بعدها امام را به جرم مذاکره با معاویه بازخواست کردند و در نهایت به شهادت رساندند...
نمی دانند اگر سکوتشان ادامه پیدا کند دوباره علی تنها می ماند...
انگار حرف ها و تبلیغات دولتمردان روی آنها نیز اثر گذاشته و باورشان شده که آمریکا عوض شده است و دلش به حال مردم ایران سوخته و میخواهد اشتباهات گذشته اش را جبران کند.
باورشان شده که مشکل آمریکا با ما مساله هسته ای است...
یادشان رفته که آمریکا به خون ما تشنه است...
یادشان رفته که آمریکا همان آمریکاست...از کودتای 28 مرداد گرفته تا فتنه های اوایل انقلاب و جنگ تحمیلی و فتنه های 78 و 88 و شهادت دانشمندان هسته ای و داعش و ...
یادشان رفته که دشمن دشمنی می کند چه با مذاکره و چه با تحریم و چه با جنگ...
یادشان رفته که در همین توافق ژنو که قرار بود از روز توافق تحریمی به لیست تحریم ها اضافه نشود چقدر تحریم اضافه شد و انگار ما همچنان باید یادمان برود.
پ.ن:
دلم خیلی گرفته ،نه از توافق و نه از آمریکا بلکه از بچه مذهبی هایی که نشسته اند و می گویند چرا رهبری چیزی نمی گوید و از تیم مذاکره کننده تشکر کرده است!!!!؟؟؟
انگار اینها هم تاریخ صفین را نخوانده اند، تاریخ صدر اسلام را نخوانده اند و رابطه امت و امام را نفهمیده اند...