سرمقاله در هفته نامه جاد/هفته اول آبان/
هوالدلیل
ماجرای طنز محرمانه بودن مذاکرات/ آقای ظریف به مذاکره ی فینال معتقد است
بعد از روی کار آمدن دولت جدید و برخی تغییرات در سیاست خارجی که نمونه ای از آن را در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک دیدیم همه ی نگاه ها به مذاکرات ژنو است.
به نظر می رسد دولت یازدهم رفع تمامی مسائل و مشکلات کشور را در سبد سیاست خارجی تعریف کرده است که به زعم نگارنده اگر اینچنین باشد دولت منتخب در اشتباه به سر می برد چرا که حل مشکلات کشور که عمده ی(65 تا 75 درصد) آن بر اساس گزارش شورای عالی امنیت ملی به دلیل سوئ مدیریت داخلی بوده است فقط با مدیریت صحیح داخلی و استفاده از ظرفیت های کشور قابل حل است.
مذاکرات ژنو دومین آزمون جدی برای دولت جدید می باشد هرچند که در آزمون اول(مجمع عمومی سازمان ملل) دولت نتوانست کارنامه خوبی از خود به جای بگذارد.
به گفته ی هیئت ایرانی این مذاکرت به صورت کاملا محرمانه برگزار می شود اما بعد از شروع مذاکرات رسانه های خارجی از پیشنهادات دوطرف پرده برداشتند و جزئیات روند مذاکرات را منتشر کردند.
برای نمونه :
ران بن یشای، نویسنده روزنامه یدیعوت آحارنوت در روز 27 مهر:
درون طرح ایران سه نکته مهم وجود دارد:
1- ایران در مدت 3 تا 6 ماه فعالیت های مرتبط با غنی سازی اورانیوم خود را به شکلی قابل توجه کاهش می دهد یا متوقف می کند. تهران همچنین اجازه بازرسی های بین المللی سختگیرانه را می دهد و به تعهدات خود عمل خواهد کرد. در عوض، 6 قدرت جهانی تحریم هایی را که اقتصاد ایران را فلج کرده است لغو می کنند.
2- ایران درخواست کرده است قدرت های جهانی رسما اعلام کنند برنامه هسته ای ایران صرفا برای اهداف صلح آمیز و غیرنظامی به کار گرفته می شود.
3- که ایران در ژنو گفته علاقه مند به محدود کردن تعداد سانتریفوژهای پیشرفته IR-2m است که تعداد 1000 عدد از آن هم اکنون در زیر زمین نطنز نثب شده است.
مهمترین امتیازاتی که هیئت مذاکره کننده ایرانی به طرف خود می دهد پایین آوردن غنی سازی 20 درصد تا سقف 5 درصد است و همچنین پذیرش پروتوکل الحاقی که همان اجازه ورود بازرسان آژانس – بخوانید جاسوسان اسرائیل و امریکا- به تاسیسات هسته ای ایران که نتیجه ی پذیرش پروتوکل الحاقی در گذشته ،شهادت 4 تن از دانشمندان هسته ای ایران بوده است .
البته ما به دولت خود خوشبینیم و می دانیم که آقای ظریف به "مذاکره ی فینال" معتقد است که در آن باید صبر کرد تا تمامی مذاکرات انجام شود و در نهایت آنچه به عنوان توافق نهایی مطرح می شود در اختیار رسانه ها و مردم قرار گیرد.
این روش علاوه بر داشتن مزایا ،معایبی هم دارد که از جمله آن این است که نخبگان و کارشناسان کشور در طول مذاکرات نمی توانند نظرات خود را اعلام کنند ،نظراتی که در برخی موارد می تواند کارساز برای حل مسائل باشد و آن چیزی که به عنوان توافق نهایی بیرون می آید فرصتی برای نقد و نظر دادن باقی نمی گذارد و صرفا جهت اطلاع است.
ولی تا به حال محرمانه بودن مذاکرات فقط برای مردم ایران بوده است چرا که رسانه های خارجی از جزئیات مذاکرات پرده برداشتند.