آرمان

هوالدلیل

مظلومیت فرهنگ در جشنواره فرهنگ و هنر

مساله فرهنگ جزو مسائلی است که عموما مورد بی توجهی مسئولین قرار می گیرد. و این امر  در دانشگاه ها نیز از این قاعده خارج نیست.

فرهنگ مجموعه ای جامع از پاسخ های ذهن اجتماعی انسان به نیازهای اساسی و روز مره است که تمام شئون زندگی انسان را دربر می گیرد. فرهنگ در درون جامعه شکل می گیرد و مهمترین عاملی که در شکل گیری آن دخالت دارد ،تفکر اجتماعی افراد جامعه است.

اگر فرهنگ شکوفا شود زیبایی های خود را در قالب هنر متجلی می کند.

همانطور که هنر یکی از راه های گسترش فرهنگ دینی است ،گسترش فرهنگ دینی نیز در تعالی هنر موثر است.

نقش هنر در همه ی عرصه ها بی بدیل است ،یعنی هرچه بتوانیم چهره ی جذاب و زیبای دین را هنرمندانه تر به مخاطب ارائه دهیم طبعا تاثیر بیشتری در مخاطب خواهد گذاشت.

هنر دینی دارای مفهوم وسیع وکارکرد گسترده ای است که اگر توسط هنرمندان درست تقریر و عملیاتی شود جلوه ی ماندگار خواهد داشت.

در عین حال باید توجه داشت تا حریم دین و چارچوب های دینی فدای قالب نگردد. بدین معنا که قالب در اختیار دین باشد نه دین در اختیار قالب زیرا هر قالبی الزاما ما را به مقصد نمی رساند.

دین و هنر رابطه ی متقابل دارند. تنها هنر متعهد است که براساس اصالت های دینی و الهی ،انسان را به مقصدی مقدس می رساند.

هنر فی نفسه قابل ستایش است اما می تواند ابزاری در خدمت دین باشد پس دین اصالت دارد و هنر فرع است و تنها هنر متعهد است که بر اساس اصالت های دینی و الهی انسان را به مقصدی مقدس می رساند.

فرهنگ و هنر هر کشوری رابطه نزدیکی با شناخت و حفظ هویت ملی آن کشور دارد و انسان بدون فرهنگ وهنر معنایی ندارد. فرهنگ و هنر در عین حال که دو مقوله ی جدا از هم هستند ولی مکمل یکدیگرند. به این معنی که مهمترین میراث تاریخی بشر فرهنگ اوست که تعامل ارتباط او با دنیای پیرامونش به شمار می رود و هنر مهمترین بخش فرهنگ است.

مساله ی فرهنگ در دانشگاه ها جزو مسایلی است که همیشه مورد هجمه و تعارض چه از داخل و چه از خارج قرار گرفته است.

از خارج کلی پول خرج می شود برای از بین بردن فرهنگ ما ولی مسئولین دانشگاه به راحتی بخشی از بودجه ی فرهنگی دانشگاه را صرف مسائل دیگر می کنند.  

فرهنگ همیشه جزو مهمترین دغدغه های مقام معظم رهبری بوده است که به بیان خود ایشان که می گویند من در زمینه ی سیاسی دغدغه ای ندارم، در زمینه ی اقتصادی هم حرکت مردم رو به جلوست و دغدغه ای ندارم اما مساله ی فرهنگ جزو دغدغه های همیشگی ایشان بوده است.

غالبا هرکس در زمینه ای خاص تخصص دارد و در جایی که تخصص ندارد وارد نمی شود.

فرهنگ مظلوم است ،باید برای مظلومیت فرهنگ گریست که همه در این زمینه دارای تخصص اند. وغالبا هم کارشناس فرهنگی لقب می گیرند.

نمونه ی بارز این مظلومیت را در جشنواره فرهنگ و هنر می بینیم که از طرف وزارت علوم، تحقیقات و فناوری حمایت می شود و در بسیاری از دانشگاه های کشور اجرا می شود.

این جشنواره دارای اسم زیبا و تامل برانگیزی است اما در پس این نام زیبا و آراسته فعالیت هایی نهفته است که به همه چیز ربط دارد الا فرهنگ و دست اندرکارن آن هم  فعال فرهنگی لقب می گیرند ،این در حالی است که جای خالی هنر برخاسته از فرهنگ اسلامی و انقلابی که می توانست توسط جنبش دانشجویی پیاده شود به وضوح احساس می شود.

شهدای ما که به زیبایی هر چه تمام تر با خون خود بر پیکره ی فرهنگی کشور نقش زدند و آن را شعله ور ساختند، چنان نقشی که تا سالیان سال فرهنگ ما را بیمه می کند دراین جشنواره جایی ندارند. اصلا شاید دفاع مقدس و شهادت را چه به عنوان فرهنک وچه بعنوان هنر نباید در این جشنواره ها تجلی داد چرا که باعث کسر شان جشنواره می شود.

جناب وزیر محترم علوم که ادعای حزب اللهی اش نیز می شود بیاید و پاسخگو باشد؟

معاون فرهنگی وزیر نیز که ادعای تعهد و اسلام را دارد بیاید و جواب دهد؟

آیا فرهنگ و هنر جوانان این سرزمین این است که چند کانون فرهنگی بیاییند و بخواهند آن را بیان کنند؟

آقای وزیر آیا فرهنگ شهادت را نیازی نبود که در این جشنواره ترویج داده شود؟

شاید فرهنگ ما این است که عکس چند بازیگر که در زمین دشمن توپ می زنند را ترویج دهیم؟

شاید فرهنگ ما رواج برخی از افکار است که هیچ جایگاهی ندارند؟

مسئولین فرهنگی پاسخگو باشند؟

نمیخواهم بگویم که این جشنواره نباید برگزار شود ولی می گویم که چرا در لقای نام فرهنگ و هنر قالب های دیگری را پیاده می کنید.